Ja, constant. De muziekindustrie draait op een verborgen netwerk van aanbevelingen, audities en "wie je kent." Musici op elk niveau – van lokale circuitspelers tot arena-hoofdkunstenaars – krijgen aanbiedingen om bij andere projecten te komen. Hier zijn de meest voorkomende scenario's:
De meest voor de hand liggende weg. Een band verliest een drummer, bassist of gitarist en houdt audities (open of alleen uitgenodigd). Ze zoeken technische fit, stijlbeheersing, en – cruciaal – persoonlijke chemie. Een drie-uurs repetitie onthult meer dan een CV ooit kan.
Gevestigde musici vormen vaak nieuwe bands buiten hun hoofddoel. Dave Grohl keerde Nirvana's einde om in de Foo Fighters. Josh Klinghoffer ging van Red Hot Chili Peppers naar touren met Pearl Jam en The War on Drugs. Deze bewegingen vergroten creatieve uitingen en netwerken tegelijkertijd.
Veelzijdige spelers bouwen carrière als eerste-keus sidemen. Ze zijn niet per se "leden", maar ze staan op de shortlist wanneer een grote artiest een keyboardist nodig heeft voor een wereldtour of een gitarist voor een drie-maandse stadionrun. Betrouwbaarheid, prima vista, en gear-klaarheid zijn valuta hier.
Een jazz-pianist wordt gebeld voor een R&B-sessie. Een metal-drummer speelt op een pop-plaat in. Genrevloeibaarheid maakt je in meer kamers hureerbaar. De beste sessiespelers zijn kameleons.
Audities testen typisch drie dingen: fit (past je vibe?), lezen (kun je de set snel leren?), en chemie (willen we zes weken een bus delen?). Nagel die, dan komen de aanbiedingen.