Vingerplectra als plectrums gebruiken is een veelzijdige alternative voor uitsluitend met je handen spelen. Vingerplectra kwamen in populariteit onder banjospelers door de invloed van bluegrass-pionier Earl Scruggs. Ze passen op duim, wijs- en middelvinger, laten meerdere noten simultaan prikken en produceren meer volume dan kaal prikken. Het gebruik is een sterk gepersonaliseerde ervaring. Elk nieuw paar vereist zorgvuldige aanpassing voor ideale contact tussen snaar en plectrumblad.
De band (het deel dat om de vinger als een ring zit) moet aan de voorzijde van de vinger worden aangepast met gladde tangen, zodat hij comfortabel zit – niet te strak dat hij de vinger beperkt, niet te los dat hij afvalt tijdens het spelen. Zorg dat hij vrij zit van de vingergelenken zodat buigen niet belemmerd wordt.
Het tweede aanpassingspunt is het blad (het deel dat de snaren raakt). Hoewel voorkeuren verschillen, wordt algemeen aangeraden de lengte maar iets te laten uitsteken boven de natuurlijke vingertop, namakend kaal prikken. Buig het blad naar de contour van je vingertop, namaak de vorm en laat slechts een kleine uitsteeksels.
In speelpositie zul je merken dat de plectra nog een hoekaanpassing nodig hebben voor vierkante contact met de snaren. Buig het midden van het blad zodat het onder een hoek uitsteekt vanaf je vingertoppen. Dit geeft ideale vierkante contact bij het prikken. Experimenteer met geleidelijke aanpassingen voor een hoek consistent met je natuurlijke priktechniek.
Vingerplectra komen in verschillende materialen en diktes, met prijzen van $6 tot $60. Nikkel en zilver worden aanbevolen. Vermijd plastic plectra: slechte toon en niet aanpasbaar. Dikkere plectra duren langer en geven sterkere tonen.