Hoewel een relatief nieuwe wetenschap, zijn er studies in de wetenschappelijke literatuur die muizen blootstellen aan bepaalde muziektypen om gedrag en cognitieve functie te bestuderen. Veel studies blootstellen muizen aan rock, western en klassieke muziek, en bepalen welk type muziek muizen helpt uit te blinken in reactietijd en doolhofoplossing. Het is onduidelijk hoe resultaten van deze studies vertaald kunnen worden naar mensen.
Volgens een bekende studie uit 1997 door de 16-jarige student David Merell, scoort rockmuziek – en zeker hardrock – slecht bij muizen. David blootstelde drie groepjes muizen aan drie condities in dezelfde omgeving: rockmuziek, klassieke muziek, en een controlegroep zonder muziek. De rockmuzikemuizen hadden de langzaamste reactietijd in het doolhof. De studie toonde ook aan dat hardrock leidde tot muizen die elkaar doden, wat een link suggereert tussen agressieve muziek en agressief gedrag.
Zachtere vormens zoals klassiek instrumentaal en jazz tonen verbetering in doolhofnavigatie en reactie op stimuli. Muizen navigeren sneller door een doolhof bij klassieke muziek dan bij rock of zelfs geen muziek.
In vergelijking met rock en klassiek, toonde country en western geen verbetering in vaardigheden; de muizen bewogen wel langzamer door het doolhof. Ze haalden wel de rockmuzikemuizen.
Veel onderzoekers geloven dat resultaten deels op mensen toepasbaar zijn, maar veel variabelen kunnen conclusies vervuilen. Eerdere studies tonen aan dat klassieke muziek leren en geheugen verbetert, terwijl zware metal en rock deze verminderen. Meer onderzoek is nodig om de rol van muziek in dier- en menspsychologie volledig te begrijpen.