Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekbasis

Regels voor Romeinse cijfers in muzieknotatie

Basis muzieknotatie lezen is een ding. Iedereen die ooit pianoles had weet dat "Elke Goede Jongen Doet Fijn", maar bij het analyseren van complexere partituuren wordt het lastiger. Om muziek met Romeinse cijfers te analyseren, moet je verschillende majeur- en mineurakkoorden herkennen en weten welke plaats ze in een schaal innemen.

Majeur- en mineurakkoorden

Majeur- en mineurakkoorden in een gegeven schaal worden voorgesteld door verschillende typen Romeinse cijfers. Majeurakkoorden = hoofdletters, mineurakkoorden = kleine letters. De akkoorden in een schaal zijn genummerd 1 tot 7. Bijvoorbeeld: de eerste noot in een majeurakkoord = I, de tweede noot in een mineurakkoord = ii.

Oververhoogde en verminderde akkoorden

Oververhoogde en verminderde akkoorden gebruiken ook hoofd-/kleine letters, maar met een extra symbool voor duidelijkheid. Oververhoogd = hoofdletter met plusteken. Een oververhoogd akkoord dat derde in de schaal is = III°. Verminderd = kleine letter met een klein cirkeltje. Een verminderd akkoord dat zevende is = vii°.

Overige akkoorden

Minder voorkomende akkoorden worden anders voorgesteld. Een halfverminderd akkoord = verminderd akkoord maar met een doorhaling door het cirkeltje en een cijfer voor het niveau. Uitgebreide akkoorden = maior of mineur met een cijfer voor de uitbreiding, bijv. IV9. Gealtereerde akkoorden = met kruis of mol voor de alteratie vóór het Romeinse cijfer of ertussen, bijv. #v of ii#7.

Dingen om te onthouden

Het akkoord wordt genummerd volgens waar zijn grondtoon in de schaal zit. Een akkoord op de vijfde positie krijgt V als het majeur of oververhoogd is, en v als het mineur of verminderd is. Het lezen en begrijpen van Romeinse cijfernotatie is belangrijk voor het analyseren van muziek en begrijpen welke akkoorden een gegeven passage vormen.

Muziekbasis

Related Categories