"Fingerstyle" gitaar, ook wel "fingerpicking" genoemd, is de kunst van gitaarspelen met je vingers in plaats van een plectrum. Het hoofdverschil met moderne gitaarstijlen is dat je bij het schrijven en arrangeren van een fingerstyle-stuk meerdere, afzonderlijke stemmen schrijft die door één persoon gespeeld worden. Deze stemmen zijn meestal gerangschikt als twee melodielijnen: "bas" en "melodie" of "lead".
Selecteer de toonsoort van het nummer dat je wilt arrangeren. Tenzij je een capo gebruikt, zou deze toonsoort "C" of "G" moeten zijn om beide handen maximale vrijheid van beweging over de snaren te geven.
Begin met een akkoordvoortschrijding te spelen, zoals G, F#/D of D, Em en C – een extremelijk veelvoorkomende en basale muzikale voortschrijding.
Prik individuele noten met je wijs-, middel-, ring- of zelfs pinkvinger zodra je je akkoordvoortschrijding hebt bepaald. Doen op de dunste, hoogste drie of vier snaren.
Oefen tot je een melodie hebt ontwikkeld waarmee je tevreden bent en die je comfortabel op wil kunt herhalen.
Ontwikkel een begeleidende baslijn, geprikt met je duim op de twee dikste, laagste snaren. Meestal zijn je basnoten "home" noten: de noot die dezelfde naam deelt met de toonsoort waarin je elk akkoord speelt. In de G-F#/D-Em-C voortschrijding zijn de home-noten G, D, Em en C, maar de bas als G, F#, Em, C spelen geeft een unieke harmonie die op elk moment voor een D gecorrigeerd kan worden.
Oefen het arrangement, beide stemmen samen, tot je je arrangement onder de knie hebt.
Schrijf de gitaartabulatuur uit (bladmuziek voor moderne gitaarmuziek) als je moeite hebt met memoriseren. Dit kan tijdens of na het creatieproces. Je kunt je ook opnemen tijdens het spelen als je geen tabulatuur kunt schrijven.