De viool is een instrument dat een grote verscheidenheid aan effecten kan produceren en vereist begrip van de speciale notatie die met dit instrument wordt gebruikt. Vioolnotatie lezen is erg vergelijkbaar met het lezen van elk ander type muzieknotatie. Er zijn echter specifieke elementen binnen vioolnotatie die specifiek voor het instrument zijn. Om verwarring te voorkomen, is het belangrijk voor iedereen die leert viool spelen om deze geavanceerde technieken te begrijpen.
Bepaal de toonsoort van het stuk. Voordat je enige muziek speelt, zorg ervoor dat je kijkt naar de toonsoort. De toonsoort informeert de speler welke noten mol of kruis moeten zijn. Deze toekenningen gelden voor het hele stuk totdat er een verandering in toonsoort is of er een toekenning in de partituur staat. Een toekenning is een noot wiens toonhoogte niet deel uitmaakt van de ladder die door de toonsoort wordt aangegeven.
Bepaal de maatsoort van het stuk. De maatsoort is het volgende element van de compositie. Er zijn twee cijfers in een maatsoort weergegeven als een breuk aan het begin van het stuk. Het bovenste cijfer vertelt de uitvoerder hoeveel tellen er in een maat zitten en het onderste cijfer geeft aan welke nootwaarde één tel krijgt. De meest voorkomende waarden zijn 1 voor een hele noot, 2 voor een halve noot, 4 voor een kwartnoot en 8 voor een achtste noot. Het verschijnt in de partituur na de violinsleutel en voor de toonsoort.
Bepaal het tempo van het stuk. Het tempo staat boven het stelsel aan het begin van het stuk. In veel gevallen verandert het tempo naarmate het stuk vordert. Wanneer het verandert, zal er een indicatie boven de partituur staan op het punt waar het tempo moet veranderen. Soms manifesteert het tempo zich met een algemene indicator zoals allegro of andante. Andere keren is het tempo een simpel getal dat aangeeft hoeveel tellen per minuut het tempo moet zijn.
Voer het ritme uit zonder je instrument aan te raken. Voordat je een stuk speelt, moet je er altijd voor zorgen dat je weet hoe het ritme gaat. Het is het beste om het ritme te tikken, of het mentaal in je hoofd af te spelen voordat je begint. Door een gevoel voor het ritme te krijgen zonder het instrument te spelen, richt je je volledige aandacht op het correct spelen ervan.
Technieken zijn talrijk op de viool. Leer het verschil tussen de verschillende soorten dempers, articulaties en boogstrijken. Veelvoorkomende boogstroken zijn up-bow en down-bow. Hoewel een professional het verschil tussen de twee slagen kan maskeren, hebben de twee slagen verschillende toepassingen. De up-bow is geschikt voor meer subtiele aanloop en wanneer een lichtere aanraking gewenst is. De down-bow wordt gebruikt voor harde accenten en wanneer een krachtigere, krachtigere aanraking gewenst is. De up-bow ziet eruit als een V boven de noot, terwijl een down-bow eruitziet als een zijwaartse haak boven de noot.
De meest basale soort boogstrijk is détaché, waarbij de boog een afwisselende heen-en-weer boogstrijk gebruikt. Als er geen slurs of andere aanwijzingen zijn over hoe de muziek uitgevoerd moet worden, wordt dit type boogstrijk gebruikt.
Andere soorten boogstroken zijn staccato, spiccato, louré, saltando en pizzicato, onder andere. Bij het leren lezen van vioolnotatie bestudeer al deze boogstroken en luister naar uitvoerders die ze spelen om te leren hoe ze moeten klinken.
Zoek een instructeur om je te helpen vioolnotatie te lezen. Het is onmogelijk om alles wat verduidelijking nodig heeft in een eenvoudige inleiding uit te leggen. Het leren lezen van vioolnotatie vereist de begeleiding van een gekwalificeerde vioolleraar die de juiste manier van het vasthouden van het instrument en de nuances van het interpreteren van verschillende typen muziek kan demonstreren. Het is mogelijk om fatsoenlijke instructie in veel steden te vinden. Probeer je lokale muziekwinkel, vraag een lokale dirigent, of neem contact op met de muziekafdeling van een lokale universiteit of hogeschool voor gekwalificeerde instructeurs.