Een harmoniek is een type overtoon. Wanneer een object een geluid maakt, kan het verschillende tonen op verschillende golflengtes creëren. Overtonen zijn tonen die hogere frequenties hebben dan de laagste toon die het object produceert. Het heet een harmoniek wanneer de frequentie van een overtoon een heel getal veelvoud is van de fundamentele frequentie. Harmonieken kunnen niet altijd apart gehoord worden en combineren in plaats daarvan met de fundamentele noot om een vullender geluid te produceren.
Een geluid wordt gecreëerd door een trilling die in toonhoogte verandert afhankelijk van de snelheid van de trilling. De toonhoogte hangt samen met hoe hoog of laag een geluid is. Bijvoorbeeld: de brom van een vrachtwagen die de straat af rijdt is een laag geluid, terwijl een winsend hondje een hoog geluid is. Toonhoogte wordt gemeten in een eenheid genaamd hertz die kwantificeert hoe frequent het trillende object een trillingscyclus voltooit, vandaar de term 'frequentie' voor geluidstoонhoogte.
Overtonen treden op wanneer er een toon is die hoger is dan de fundamentele toon – wanneer er meer dan één toon uit een geluidsbron komt, is er ten minste één overtoon. Een overtoon kan, maar hoeft niet, een harmoniek te zijn. Geluiden zonder overtonen klinken dunner dan geluiden met overtonen. De piep die je hoort wanneer je een computer aanzet, heeft waarschijnlijk geen overtonen en klinkt minder complex dan het welkomstgeluid dat het besturingssysteem maakt dat wel overtonen gebruikt.
Een harmoniek treedt op wanneer de frequentie van een overtoon een heel getal veelvoud is van de fundamentele toon. Bijvoorbeeld: een vioolsnaar kan de 'A'-noot produceren op 440 hertz en harmonische tonen van het hout dat trilt op 880 hertz en 1320 hertz. Een partiële overtoon treedt op wanneer de overtoon niet overeenkomt met een harmonieke frequentie.
Een muziekinstrument als een cymbaal vertrouwt op overtonen voor zijn distincte geluid. De cymbaal maakt verschillende tonen wanneer hij geslagen wordt, dus elke toon die hij maakt behalve de laagste frequentietoon is een overtoon. Ook het volle geluid dat je hoort van een gitaarakkoord gebruikt verschillende harmonieken en partials om een complex klinkende toon te produceren. De toon die je waarneemt in beide voorbeelden is een combinatie van de fundamentele noot, harmonieken en partials.
Twee opgerekte rubberen banden kunnen gebruikt worden om een harmonische noot te creëren. Als twee meisjes rubberen banden oprekken en plukken, kunnen ze verschillende toonhoogtes produceren afhankelijk van hoeveel ze de banden opprekken. Het eerste meisje kan de band los laten zodat hij een toonhoogte van 300 hertz produceert. Het tweede meisje kan de band strakker trekken zodat hij een toonhoogte van 600 hertz produceert. De rubberen band van het tweede meisje produceert een harmonieke toonhoogte van die van het eerste meisje.