Terwijl sommige individuen absolute toonhoogte (perfect pitch) ontwikkelen, of de vaardigheid om muzikale noten instantane te horen en identificeren, verwerven de meeste muzikanten relatieve toonhoogte, of de vaardigheid om de afstand tussen noten, en de kwaliteiten van toonladders en akkoorden te herkennen en categoriseren. De ontwikkeling van deze vaardigheid is niet direct, en muzikanten moeten door gehoortraining gaan om hun relatieve toonhoogtevaardigheden op te bouwen.
Gehoortraining is een essentieel onderdeel van muzikale opleiding, en de meeste muzikanten leren relatieve toonhoogte door hun cursuswerk. Gehoortraining dient muzikanten door hen te helpen muziek snel te begrijpen en te leren. Het verhoogt ook de muziekaliteit van een individu. Relatieve toonhoogte kan bijzonder effectief zijn voor componisten die willen vertalen wat ze in hun hoofd horen naar een muzikale partituur.
De eerste auditieve vaardigheid die de meeste muzikanten leren is intervalherkenning, wat betekent dat de muzikant de afstand tussen twee noten kan identificeren. Intervallen hebben een kwaliteit en grootte, zoals een reine kwart of een kleine seconde. Muzikanten leren ook het verschil te onderscheiden tussen majeure en drie veelvoorkomende typen mineure toonladders, alsook modi zoals Aeolisch en Mixolydisch. Zodra intervallen en toonladders herkend zijn, kunnen muzikanten in staat zijn akkoordtypen te identificeren op basis van de intervallen die ze horen. Ook, gegeven een starttoonhoogte, kunnen muzikanten met relatieve toonhoogte een stuk prima vista zingen of een melodie die ze horen dicteren.
Relatieve toonhoogte helpt muzikanten muziek te begrijpen en uit te voeren, en het helpt muzikanten om te perceeren, onderscheiden en misschien te recreëren wat ze horen. Relatieve toonhoogte kan ook nuttig zijn voor individuen die geen strikte muzikale opleiding doorlopen. Bijvoorbeeld, amateurspelers die goede relatieve toonhoogte hebben, kunnen akkoordvoortgangen die ze horen identificeren en uitvoeren. Relatieve toonhoogte kan nuttig zijn voor muzikanten van alle niveaus, alsook voor geïnteresseerden in musicologie of muziektheorie.
Relatieve toonhoogte gehoortraining bouwt muziekaliteit op en geeft een muzikant een beter begrip van de muziek die ze willen uitvoeren. Veel muzikanten vinden relatieve toonhoogte een nuttige vaardigheid; ze zijn in staat hun instrument te stemmen, akkoordvoortgangen te horen en begrijpen, te horen wanneer een muziekstuk terugkeert naar de tonica, modulaties van de tonica-toonsoort te identificeren, om maar een paar significante voordelen van het verwerven van relatieve toonhoogte te noemen.
Relatieve toonhoogte en haar vele facetten zijn muzikale elementen die je moet oefenen om erin bekwaam te worden. Veelvoorkomende akkoordvoortgangen vaak spelen, zal bijvoorbeeld helpen die voortgangen makkelijker te horen. Hoe meer men relatieve toonhoogte gehoortraining oefent, hoe makkelijker het voor dat individu wordt. Relatieve toonhoogte is een heel nuttige vaardigheid voor een muzikant om te bezitten.