De Bebop-schalen zijn variaties die jazz onderscheiden van rock en blues. Hun ontwikkeling wordt toegeschreven aan jazzgrootmeester, saxofonist Charlie Parker; de schaalsnaam aan David Baker. Bebopmuziek is intellectueel, snelritmische jazz die harmonieën in ingewikkelde lagen laagt. Hoewel Bebop-schalen zijn ontwikkeld over hogere bereiken van chromatische schalen, is de basis van de Bebop-schalen 8 noten met 1 of 2 toegevoegde tonen. De meest voorkomende Bebop-schalen zijn de Bebop Dominante schaal, gebaseerd op de Mixolydische toonladder, en de Majeure Bebop-schaal, gebaseerd op de Ionische toonladder.
Speel een majore schaal in de toonart C (geen kruizen of molen).
Speel een Mixolydische toonladder oplopend in de toonart C, maar beginnend op de noot G. (Een Mixolydische toonladder is gebaseerd op de 5de van een majore schaal. Als je dus een C Majore schaal speelt zonder kruizen en molen, begin je met de 5de van C, wat G is als je C als 1 telt, D als 2, E als 3, F als 4, G als 5.)
Voeg een gemolde 7de noot toe als je de schaal afdaalt door te bepalen welke noot de voorlaatste is op de oplopende beweging. (In de Mixolydische toonladder in de toonart G gebaseerd op C majore, tel je C, D, E, F, G, A, B, C als 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. Mol de voorlaatste noot – de 7de – wat B zou zijn, voeg een Bes toe.)
Speel een majore schaal in de toonart C (geen kruizen of molen).
Speel een Ionische toonladder oplopend in de toonart C. De Ionische toonladder voegt een chromatische noot toe na de vijfde noot. Dus in de schaal van C majore tel je weer C, D, E, F, G, A, B, C als 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, de vijfde noot is de G.
Verhoog de G met een halve toon om een Gis toe te voegen aan je schaal.