De twee hoofdtypes akkoordnotatie zijn klassiek en jazz. Hoewel elk symbool uit de respectieve muzikale stijl hetzelfde betekent, kunnen de verschillen aanvankelijk verwarrend zijn.
Triaden zijn groepen van drie noten afgeleid van een toonart. In klassieke muziek worden deze noten gemarkeerd door hun positie in de schaal. Bijvoorbeeld: een C-majeur akkoord in de toonart C wordt gemarkeerd met het symbool 'I'. Een G-majeur akkoord in dezelfde toonart wordt gemarkeerd met 'V'.
Geaugmenteerde en verminderde triaden komen vaak in mineure toonarten voor. Geaugmenteerde triaden worden vaak gemarkeerd met 'C+' of 'Caug'. Verminderde triaden worden gemarkeerd met 'C°', 'Cdim', 'Cm(♭5)', 'Cmin(♭5)' of 'C-(♭5)'.
Septimakkoorden zijn akkoorden die de zevende graad van de schaal bevatten alsook het akkoord waarop het gebaseerd is. Septimakkoorden kunnen een normale of verlaagde zevende bevatten. De verlaagde zevende wordt gemarkeerd met 'C7' of 'Cm7', terwijl de normale zevende (majeur 7) wordt gemarkeerd met 'CM7'.
Net als het septimakkoord bevat het nonenakkoord een toegevoegde negende noot. Majeur nonenakkoorden worden vaak gemarkeerd met 'CM9', 'Cmaj9' of 'CΔ9'.
Elfacorden zijn akkoorden die een toegevoegde elfde noot bevatten. Majeur- en mineurelfakkoorden worden vaak gemarkeerd met 'CmM11', 'Cmmaj11', 'CminM11', 'Cminmaj11', "C'M11" of "C'maj11".