Iconische voorbeelden van Allegro-tempo in klassieke muziek: Van Vivaldi tot Chopin
Snel, levendig en vol karakter
Allegro (Italiaans voor "vrolijk, haastig") duidt een snel, levendig tempo aan — typisch 120–168 BPM. Maar binnen die ligging ligt een universum van expressie. Hier zijn iconische voorbeelden uit alle epochen:
Barok
- Vivaldi – "Lente" uit De Vier Seizoenen, 1e deel (Allegro) — Helder, vogelachtige vioolfiguraties.
- J.S. Bach – Cellosuite nr. 1, Prelude (Allegro) — Vloeiende arpeggio's, dansachtige energie.
- Handel – Water Music Suite nr. 1, Allegro — Feestelijk, koninklijke fanfares.
Klassiek
- Mozart – Symfonie nr. 41 "Jupiter", 1e deel (Allegro vivace) — Majesteitueel, contrapuntische briljantie.
- Beethoven – Für Elise (Allegro ma non troppo) — Gracieus, zangrijke melodie (vaak sneller gespeeld).
- Rossini – "Largo al factotum" uit De Barbier van Sevilla (Allegro vivace) — Virtuoze patter-aria.
Romantiek
- Schubert – Symfonie nr. 8 "Onvoltooide", 1e deel (Allegro moderato) — Lyrisch, verlangende thema's.
- Mendelssohn – Vioolconcerto in e mineur, 3e deel (Allegro molto vivace) — Vonkend, feeënachtige behendigheid.
- Chopin – Fantaisie-Impromptu (Allegro agitato) — Kaskaderende polyrithmes.
- J. Strauss II – De Blauwe Donau (Allegro-sectie) — Walstijd-verrukking.
Deze stukken tonen Allegro's bereik: van dansgedreven vreugde tot dramatische intensiteit, bewijzend dat een tempo-aanduiding slechts het startpunt is voor een componist's verbeelding.