In muzikale notatie staat p voor piano (Italiaans voor "zacht" of "stil"). Het is een dynamische aanduiding die de uitvoerende instrueert om het aangegeven passage zacht te spelen.
Zijn tegenhanger is f (forte), wat "luid" betekent. Het volledige dynamische bereik omvat typisch:
Dynamische contrasten (p vs. f, crescendo's, diminuendo's) zijn fundamenteel voor muzikale expressie, waarmee componisten emotie, fraseestructuur, en spanning/ontspanning creëren.