Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekinstrumenten

De etymologie van 'Viool': Van Latijnse vreugde tot Italiaanse meesterwerk

Een woordreis

Het Engelse woord violin trad in de jaren 1570 in de taal, ontleend aan het Italiaanse violino – een verkleinwoord van viola, betekenis "kleine viola".

De familieboom

  1. Latijn vitula – "snaarinstrument" (mogelijk ook gerelateerd aan vitulari, "jubelen/vieren")
  2. Oud-Provençaals viola – vroege gebogen snaarinstrument
  3. Italiaans viola da braccio – "viool voor de arm" (horizontaal gehouden, vs. viola da gamba "viool voor de been")
  4. Italiaans violino – de kleine viola da braccio
  5. Engels violin – aangenomen late 16e eeuw

Van middeleeuwse viel tot moderne viool

Het instrument zelf ontwikkelde zich in het 16e-eeuwse noord-Italië (Brescia, Cremona) uit middeleeuwse gebogen instrumenten:

Rond de 1550s maakten makers als Andrea Amati (Cremona) de vier-snarige, gebogen-brug, klankpost-uitvoering die we vandaag herkennen. Het woord violino verschijnt in Italiaanse documenten in de 1530s; Engels "violin" volgt binnen een generatie.

Leuk taalkundig feitje

Het Latijnse vitula geeft ons ook fiddle (via Oudengels fithele → Middelengels fidelle) – dus "violin" en "fiddle" zijn veraf etymologische neven. De een werd de concertzaal-aristocraat; de ander bleef op de boerderijdans. Dezelfde wortel: vitulari – juichen.

Muziekinstrumenten

Related Categories