Een kan is een vat (meestal keramiek of glas met oor en uitgietrand) dat als blaasinstrument gespeeld kan worden. Door over de uitgietrand te blazen en de opening met vingers te bedekken/ontbloten, verandert de speler de toonhoogte, wat een basachtig geluid produceert. Het was een vast onderdeel van vroege 20e-eeuwse jugbands (blues, jazz, folk).