Vroegste componisten van gemeten ritme: Oud Griekenland, China, India
Gemeten ritme – georganiseerde, herhaalbare temporele structuren – ontstond onafhankelijk in drie oude beschavingen.
Oud Griekenland (6e eeuw v.Chr. – 3e eeuw n.Chr.)
- Terpander van Lesbos (7e eeuw v.Chr.) – Vestigde schalen, vroege notatie.
- Lasus van Hermione (6e eeuw v.Chr.) – Choraalritme-innovaties.
- Pindarus van Theben (5e eeuw v.Chr.) – Complexe ritmische ode's (epinikia).
Oud China (11e eeuw v.Chr. – 2e eeuw n.Chr.)
- Shi Kuang (11e eeuw v.Chr.) – Legendarische muzikant, toonstandaardisering.
- Ling Lun (mythisch, 27e eeuw v.Chr.) – 12-toonsysteem, toonpijpen.
- Zeng Zi (5e eeuw v.Chr.) – Harmonie & ritmetheorie.
Oud India (15e eeuw v.Chr. – 5e eeuw n.Chr.)
- Bharata Muni (5e eeuw v.Chr.) – Natyashastra: uitgebreid tractaat over drama, muziek, dans; definieert tala (ritmische cycli).
- Matanga Muni (3e eeuw v.Chr.) – Uitgewerkt tala-systeem.
- Sharangadeva (13e eeuw n.Chr.) – Sangitaratnakara: encyclopedische muziektheorie.
Deze figuren vertegenwoordigen de vroegste benoemde theoretici/componisten van ritmische systemen – fundamenteel voor hun respectievelijke muzikale tradities.