Jan Hugo Voříšek (1791–1825) componeerde negen symfonieën gekenmerkt door lange, zwervende melodische bogen en vloeiende thema's, die klassieke en romantische trekken verenigen:
Voříšek's werk, hoewel hij jong overleed, toont een unieke brug tussen de klassieke vorm van Beethoven en de romantische expressiviteit van Schubert.