In westerse muzieknotatie verhoogt het kruisteken (♯) de toonhoogte van een noot met één semitoon (halve toon). Visueel lijkt het op een verticale lijn met een diagonale schuine streep, direct voor de nootkop op het staf geplaatst.
Bijvoorbeeld, C♯ klinkt een semitoon hoger dan C natuurlijk. Het kruis is een van de vijf primaire toekenningstekens:
Toekenningstekens gelden voor de rest van de maat tenzij geannuleerd, en verschijnen ook in toonsoorten om tonale centra te definiëren.