Het apparaat dat de duur van heldere zonneschijn meet is de Campbell–Stokes Zonneschijnautograaf (vaak gewoon "zonneschijnautograaf").
Hoe het werkt: Een massieve glazen bol fungeert als brandlens, bundelend zonlicht op een gegraadde papierkaart gemonteerd in een kom erachter. Terwijl de zon de hemel overtrekt, brandt de gefocuste straal een spoor op de kaart. De lengte van de brandstreep komt overeen met uren heldere zonneschijn.
Kaarten worden dagelijks gewisseld (verschillende vormen voor zomer/winter/equinox). Het is een prachtig analoog, nul-energie meteorologisch standaard nog steeds wereldwijd gebruikt naast elektronische pyranometers.