De klarinetfamilie omvat een diverse reeks instrumenten, elk met afzonderlijke maten, toonhoogtes en klankkenmerken. Hoewel de B♭-sopraanklarinet de meest herkenbare is, bevat de familie verschillende andere leden die algemeen gebruikt worden in klassieke, jazz- en hedendaagse muziek.
De standaard orkest- en harmonieklariet. Gestemd in B♭, is het het standaardinstrument dat bedoeld wordt met "de klarinet" en fungeert als primaire stem in de meeste ensembles.
Kleiner en hoger dan de B♭-klarinet, produceert de E♭-klarinet een helder, doorwerpende toon. Het wordt vaak gebruikt in orkest- en harmonieorkestmuziek voor kleur en briljantie in de hoge register.
Groter dan de B♭-klarinet en een octaaf lager gestemd dan de E♭-klarinet. Zijn zachte, rijke timbre overbrugt de kloof tussen de sopraan- en basklarinetten.
De grootste algemeen gebruikte klarinet, een octaaf lager dan de B♭-sopraan. Met zijn diepe, resonerende klank vormt het de fundament van de houtblazersgroep in orkesten en harmonieorkesten.
Een uitgebreide B♭- (of A-) klarinet met extra toetsen die dalen tot laag C (of B). Historisch significant voor Mozart's Klarinetconcert (K. 622) en Kwintet (K. 581).
Een octaaf lager dan de altklarinet. Zijn krachtige lage register voegt fundering toe aan grote klarinetkooren en hedendaagse harmonieorkesten.
De laagst gestemde standaardklarinet, klinkt twee octaven lager dan de B♭-sopraan. Gebruikt voor dramatisch effect in orkestrale en experimentele muziek.
Overige leden zijn de Altklarinet in F, de Bassethoorn in F (een favoriet van Mozart), en de Klarinet d'amore (een zeldzaam historisch instrument in G of A). Deze verschijnen voornamelijk in historisch geïnformeerde uitvoeringen of gespecialiseerde repertoire.
Elk instrument bijdraagt een unieke stem, waardoor componisten en arrangeurs een enorm spectrum aan kleur en expressie binnen de klarinetfamilie kunnen verkennen.