Mozart schreef nooit een zelfstandig stuk getiteld simpelweg "Rondo." In plaats daarvan heerste hij de rondo-vorm uit over genres:
| Werk | Beweging | Toonsoort | Bijnaam |
|---|---|---|---|
| Pianosonate nr. 11, K. 331 | III | A-groot | Rondo alla Turca ("Turkse Mars") |
| Pianoconcerto nr. 21, K. 467 | III | C-groot | "Elvira Madigan" |
| Hoornconcerto nr. 4, K. 495 | III | Es-groot | Jachtrondo |
| Strijkwartet nr. 19, K. 465 | IV | C-groot | "Dissonantie" finale |
| Rondo voor piano, K. 485 | Zelfstandig | D-groot | Zeldzame onafhankelijke rondo |
K. 485 (1786) is zijn enige volwassen onafhankelijke rondo. Meeste verschijnen als finales.