Posities zijn hoe violisten en altviolisten het griffelbord navigeren—elke een distinct handframe dat toegang geeft tot een nieuw bereik van noten.
Eerste Positie: Hand nabij de nok (kopstuk). Laagste noten. Waar iedereen begint.
Tweede tot Zesde Positie: Progressieve verschuivingen naar de steg. Elke voegt een nieuwe octaaf laag en vingerspatronen toe.
Zevende Positie: Hand nabij het lichaam. Hoogste standaardpositie. Noten hier klinken met viool-achtige helderheid op altviool.
Boven de Zeven: Geavanceerde spelers gebruiken 8e, 9e, zelfs 12e+ posities—duim geankerd aan de rand van het lichaam, vingers bereiken stratosferische noten. Deze verschijnen in Paganini, hedendaagse werken, en virtuoze transcripties.
Posities zijn geen starre dozen—ze overlappen. Vloeiend schakelen ertussen is de echte vaardigheid. Beheers de eerste zeven; de rest volgt vanzelf.