Ja, prominent. Gershwin's Rhapsody in Blue (1924) opent met een beroemde klarinetglissando (laag F naar hoog B, ~2,5 octaven) – oorspronkelijk een grap van klarinetist Ross Gorman tijdens repetitie die Gershwin leuk vond en bewaarde.
De klarinet blijft een solostem doorheen: cadenza-achtige passages, lyriske thema's, en ensemble blending. De oorspronkelijke Whiteman-orkestratie (Ferde Grofé) bevat zware soloklarinet; latere symfonische versies behouden het.