Wolfgang Amadeus Mozart componeerde zowel The Marriage of Figaro (1786) als The Magic Flute (1791). De muziek is onmiskenbaar de zijne. De woorden? Andere architecten.
Librettist: Lorenzo Da Ponte (1749–1838). Italiaans dichter, priester, gokker, Casanova's vriend, uiteindelijk professor Columbia College. Hij adapteerde Beaumarchais' verboden stuk La Folle Journée tot een opera buffa-libretto – vijf aktes gecomprimeerd tot vier, politiek verzacht, karakters gescherpt. Hun samenwerking leverde drie meesterwerken op: Figaro, Don Giovanni, Così fan tutte.
Librettist: Emanuel Schikaneder (1751–1812). Acteur, impresario, theaterdirecteur, vrijmetselaar, Mozarts vriend en verhuurder. Hij schreef een Singspiel (gesproken dialogen + liedjes) – sprookje + vrijmetselaarsallegorie + volksvermaak. Hij speelde zelf Papageno in de première.
Hij verheft beiden. Da Pontes scherpte wordt goddelijke komedie. Schikaneders sprookje wordt spirituele initiatie. De componist is de verenigende intelligentie – maar de librettist vormt wat de muziek betekent.
Twee librettisten. Een genie. Twee verschillende oneindigheden.