De beroemde anekdote over een componist die stierf na zijn voet te prikken met een dirigentstaf gaat over Jean-Baptiste Lully (1632–1687), niet Alexander Borodin.
In januari 1687 dirigeerde Lully een Te Deum ter viering van Louis XIV's herstel na een operatie. Met een zware, lange dirigentstaf (standaardpraktijk voor batons), raakte hij per ongeluk zijn voet, wat een abces veroorzaakte. Gangreen zet in. Weigerde amputatie (volgens geruchten om zijn dansvaardigheid te behouden), stierf hij op 22 maart 1687.
Alexander Borodin (1833–1887) stierf in 1887—hetelfde jaar van Lully's dood—en had een voetaandoening (cholerarelaterede complicaties), maar geen dirigentstaf-incident. De verhalen vergisten zich in de loop der tijd.
Italiaans geboren, Frans naturaliseerd, Lully creëerde Franse opera (tragédie lyrique), codificeerde de Franse ouverture, en vestigde het eerste professionele orkest (Les Vingt-quatre Violons du Roi). Zijn dood is een van de meest bizarre waarschuwende verhalen in de muziekgeschiedenis.