Cello komt van het Italiaanse violoncello (vernederlandsing van violone, "grote viool"). Italiaanse meervouden eindigen op -i (violini, violoncelli). In het Engels voegen we doorgaans -s toe aan Italiaanse leenwoorden (cellos, pianos, sopranos, solos, concertos). De -es meervoud is voor Frans/Latijnse afgeleide zelfstandige naamwoorden die eindigen op -o (bijv. heroes, potatoes). Andere Italiaanse muziektermen: soli, piani, soprani.