Sommige dichters geloven dat poëzie zonder perfecte rijm geen echte poëzie is, maar rappers en moderne dichters denken anders. Rappers gebruiken scheve rijm voor meer vrijheid van expressie. Ze hoeven niet te steken aan strikte standaarden van exacte rijm, wat helpt bij verse, creatieve boodschappen. Scheve rijm bestaat al eeuwen, maar populariteit van rap en performance poetry maakte het acceptabel.
Volgens American Heritage Dictionary: "Een gedeeltelijke of onvolkome rijm, vaak alleen assonantie of consonantie." Ook wel halve rijm of off-rhyme. Laatste woorden van regels rijmen niet exact, maar klinken genoeg alike om te vloeien. Niet alle klinkers/medeklinkers rijmen als bij perfecte rijm. Voorbeeld: "hurtful" en "purple" – geen echte rijm, maar vloeien goed samen.
Eerst gebruikt door Ierse, Walese, IJslandse dichters. In Engelse poëzie pas populair via Yeats en Emily Dickinson (meeste gedichten). Toentje moeilijk te accepteren: poëzie was geschreven, niet uitgevoerd. Rap maakte het makkelijk: rapper laat woorden vloeien via uitspraak en nadruk op bepaalde klanken.
Handig wanneer een woord geen perfecte rijm heeft (bijv. "month", "wolf"). Voorkomt dat je woorden moet veranderen die je wél wilt gebruiken. Rappers vermijden ook overgebruikte rijmen ("honey/money" → miljoenen keer gebruikt). Alternatief: scheve rijm "money/from me".
Sleutel tot werkende scheve rijm: hoe je woorden uitspreekt en benadrukt. Bij voorlezing/optreden hoort publiek mogelijk niet dat woorden niet rijmen als je ze laat lijken via uitspraak. Voorbeeld: "knowledge" en "polish" – benadruk "ah"-klank in beide om oren te misleiden en flow te creëren.