Leonard Cohens Hallelujah werd oorspronkelijk uitgebracht op het 1984-album Various Positions. Het woord hallelujah betekent "loof de Heer" en wordt 27 keer herhaald in het nummer.
Hallelujah begint met de vermelding van een geheime akkoord die de bijbelse koning David ontdekte, wiens verleidingspoging van Batseba beschreven staat in 2 Samuel 11 van het Oude Testament, waar David voor het eerst de badende Batseba ziet en begeert.
Hallelujah is een meditatie over de conflict tussen de menselijke verlangening naar fysieke vereniging en die van spirituele verlossing, met de uiteindelijke realisatie dat geen van beide volledig bereikt kan worden.
Hallelujah suggereert dat zelfs door eenzaamheid en geweigerde verlangheid, de kunstenaar nog in staat is te scheppen en lof te zingen voor de gave van schepping – "a blaze of light in every word."
Jeff Buckley nam een ontroerende versie van Hallelujah op op zijn solo-album Grace (1994). In 2008 steeg Buckleys versie naar nummer 1 op Billboard's Hot Digital Songs.
Leonard Cohen heeft Bob Dylan verteld dat Hallelujah hem een jaar kostte om te schrijven, wat Dylan verbaasde, die toevoegde dat een gemiddeld nummer hem ongeveer 15 minuten kostte.