“Wrathchild” (1981) verlichaamt wraakzuchtige woede als een demonische figuur. De verteller heeft diepe pijn geleden, getransformeerd in een kracht van vergelding—“blood will flow,” “fists of fury.” De brug hint naar een vloek of bezetting. Het nummer verkent het vernietigende potentieel van ongeremde woede en haat—of als metafoor voor menselijke duisternis of een letterlijke bovennatuurlijke wraakgeest. Steve Harris's galopperende bas en Paul Di'Anno's knurrende levering vestigen het als een vroege NWOBHM klassieker.