Geschreven op het dieptepunt van Elton Johns cocaïne- en alcoholverslaving, is 'Lord Flies' (uit de Breaking Hearts-sessies, uitgebracht als B-side) minder een lied dan een bekentenis. De titel – oproepend Lord of the Flies' daling in wildheid – metaforiseert de interne oorlog.
Kernbeelden kaarten de verslaafde realiteit:
Minder-toonsoort piano-intro → dryvende mid-tempo rockarrangement. Bernie Taupins teksten (geschreven onafhankelijk, als altijd) vangen Elton's ervaring met onnavolgbare precisie – dit was hun collaboratieve genialiteit: Taupin artikuleerde wat Elton leefde maar niet kon zeggen.
1984: Elton was 37, 16 jaar in faam, diep ingravend. Hij zou pas in 1990 rehab betreden. 'Lord Flies' staat als document van het 'voor' – rauw, onvervaard, ontbevend van het verlossingsverhaal dat zijn latere werk (na 1990) omarmt.
Het is een waarschuwingsartefact: verslaving discrimineert niet op talent, rijkdom, of aanbidding. De 'Lord Flies' zijn de demonen die bloeien in isolatie. De kracht van het lied ligt in zijn weigering te romanticiseren – slechts getuigen.