Timbre, melodie en harmonie zijn elementen van muzikale toonhoogte. Hoogte/laagte van een noot (frequentie) beschrijft ook pitch. Pitch is essentieel in muziek. Reeks toonhoogtes spelen = muziek maken. Elementen begrijpen helpt muzikaal worden.
Timbre = specifiek geluid van instrument, sterk beïnvloed door materialen. Piano timbre ≠ viool timbre (constructie). Viool: klein, hout, lijm, metaalsnaren. Saxofoon: metaal, riet, geen snaren. Voor pitch: timbre maakt klank verschillend op verschillende instrumenten. Pijporgel: zonnige, sustained midden-C. Piano: lichtere midden-C.
Melodie = reeks toonhoogtes na elkaar → aangenaam geluid. Volgens instructrice Catherine Schmidt-Jones: een van meest basale elementen. Toonhoogtes in melodie stijgen/dalen. Typen afhankelijk van rangschikking: Disjunct = begint laag, springt vaak hoog. Conjunct = geen grote pitchveranderingen.
Harmonie = >1 toonhoogte tegelijk. Vioolduet: een speelt melodie, ander harmonie (andere noten, complementair). Harmonie minder basaal dan melodie. Zolang melodie solo kan, harmonie klinkt niet altijd prettig zonder melodie. Noten in harmonie kunnen dissonant zijn (niet prettig).
Hoog/laag klinken = frequentie. Lage frequentie = lagere toon; hoge frequentie = hogere toon. Grotere instrumenten → lagere pitch (bas), kleinere → hogere (viool).
Melodische regel kan hoog en laag bevatten voor interesse. Reeks = muzikale zin/zinsdeel. Op notenbalk: lage noten onderaan, hoge progressief naar boven.