"American Pie" (1971) is Don McLean's symbolische elegie voor het verlies van de 1950s-Amerikaanse onschuld, gebruikmakend van de vliegtuigcrash van 3 februari 1959 die Buddy Holly, Ritchie Valens en de Big Bopper doodde als draaipunt – "The Day the Music Died."
"Bye-bye, Miss American Pie
Drove my Chevy to the levee but the levee was dry
Them good ol' boys were drinkin' whiskey and rye
Singin' 'This'll be the day that I die'"
Miss American Pie = geïdealiseerd Amerika (onschuld, eenvoud, gedeelde cultuur).
De dijk = een bijeenkomstplaats, nu droog (geestelijk leeg).
Whiskey en rogge = de verlies beteugelen.
"This'll be the day that I die" = de dood van dat Amerika.
Hij noemde het "a morality song" en "an indescribable photograph of America." Hij vermied bewust elke referentie te verklaren, zeggend: "Songwriters should make their statements and move on."
De kracht van het nummer ligt in zijn openheid – elke luisteraar kaart hun eigen verliezen op het framework.