De vier pijlers van Westerse kunstmuziek – elk een revolutie in hoe zin dragging.
DNA: Versierd contrapunt, basso continuo, affecteleer (één emotie per deel).
Titans: Bach (architect), Handel (dramaturge), Vivaldi (colorist).
Innovatie: Tonaliteitssysteem, concerto grosso, opera, fuga.
DNA: Heldere structuur, balans, symmetrie, sonatavorm (expositie-ontwikkeling-recapitulatie).
Titans: Mozart (perfectie), Haydn (vormarchitect), vroege Beethoven (brug).
Innovatie: Symfonie, strijkwartet, pianosonate als structurele idealen.
DNA: Emotie boven vorm, expansie (orkest, harmonie, lengte), programmamusic, nationalisme.
Titans: Schubert (lied), Brahms (absolute muziek), Wagner (Gesamtkunstwerk), Tchaikovsky (ballet/symfonie).
Innovatie: Chromatische harmonie, leitmotiv, toondichter, virtuoso concerto.
DNA: Ontbinding van tonaliteit, pluralisme, technologie als materiaal.
Stromingen: Impressionisme (Debussy, Ravel), Expressionisme (Schoenberg, Berg), Neoclassicisme (Stravinsky), Minimalisme (Reich, Glass), Elektronisch (Stockhausen, Cage), Jazz-fusie, Spectralisme.
Innovatie: Atonaliteit, 12-toon, prepared piano, bandmuziek, computermuziek, uitgebreide technieken.
Deze era's zijn geen museumstukken – ze zijn de genetische code van elke filmscore, popsong, jazzstandaard, en experimentele track vandaag. Het verleden is niet verleden; het is het vocabulaire.