Een vorm van rockmuziek die in de midden jaren 1970 in het publieke domein explodeerde, wordt punk gekenmerkt door zijn ontblote sound, typisch luid en snel gespeeld door punkmuzikanten. Nummers zijn meestal kort, en in tegenstelling tot veel popplaten, worden punk-tracks over het algemeen geproduceerd door de bands zelf. Het punk-genre is voortgezet in de 21e eeuw door talloze afsplitsing-subgenres.
Veel critici geloven dat hoewel de late jaren 1970 het moment was dat punk in het publieke bewustzijn brak, de vorming van dit genre een paar jaar eerder plaatsvond in de opnames van bands als de Velvet Underground en MC5. Deze bands waren moeilijk te definiëren, maar hun sound was typisch rauw, minimalistisch en experimenteel. Bijvoorbeeld, de Velvet Underground gebruikte veel feedback in hun opnames.
De Eerste Golf van punk bestond uit bands in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk die de ontblote sonische benadering van Proto-punk-artiesten overnamen, hun riffs luid en slordig speelden, en de etablissement de tong uitstaken met hun vaak sneerende houdingen en tekens. In Amerika worden de Ramones vaak gezien als de heraut van de Eerste Golf, terwijl in het VK de Sex Pistols de aanval aanvoerden.
New Wave-bands duikten op in de late jaren 1970 en in de jaren '80, en neigen naar een meer gepolijste sound dan veel eerdere punkartiesten, buigend dichter bij mainstream popmuziek en acceptatie op de radio vindend. New Wave-bands als Blondie vonden faam via de Manhattan CBGB-clubscene, terwijl in het VK de Police populair werd. New Wave-artiesten zijn uiteenlopend in hun stijlen en instrumentatie; de Human League, bijvoorbeeld, incorporeerde dansritmes in hun muziek.
Hardcore punk brengt de agressie van Eerste Golf punk tot nieuwe extremen, en begon aan het begin van 1980. Hoewel vroege Hardcore-acts als Bad Brains losse ritmes gebruikten, begonnen latere Hardcore-artiesten te experimenteren met het strakker maken van hun sound en invloeden uit andere muziekgenres toe te voegen, zoals heavy metal. Hardcore-muziek neigt ertoe een politiek bewustzijn te hebben, en tekens adresseren onderwerpen zoals maatschappelijke vreesen. Beroemde Hardcore-acts zijn Black Flag, Sick of It All en Fugazi.
Een subgenre met name populair in de late jaren 1990 en in de jaren 2000, behoudt Pop-punk punk's neiging voor simpele ritmes en korte nummers, maar verwijdert veel van de agressie en anarchistische stijling, in plaats daarvan focusserend op vangende melodieën en tekens die aantrekkelijk zijn voor jongeren. Bands als Blink 182 en Sum 41 hebben grafiek succes gehad dankzij deze formule, terwijl andere artiesten, inclusief Green Day, meer van een traditionele punk-houding behouden terwijl ze nog steeds mainstream luisteraars aantrekken.
Ska-punk combineert de rauwe energie van traditionele punk met de ritmes van de 2-Tone ska-beweging die in de jaren 1980 verscheen, met dit specifieke subgenre populariteit winnend aan het einde van dat decennium. Later voegden bands als Rancid metaalinvloeden toe aan de mix, en Ska-punk vond een publiek bij kids die anders meer naar nu-metal luisterden dan ska.