Sinds de vroege rappers als Grandmaster Flash, heeft rapmuziek zich ontwikkeld naarmate artiesten probeerden opwindende en originele klanken te creëren. Deze evolutie heeft soms andere muzikale stijles geïntegreerd of benadrukte bepaalde aspecten van rapmuziek of cultuur, en zo zijn meerdere rapstijlen geboren. Factoren als lyrische inhoud en de geografische locatie van de artiest kunnen de rapstijl beïnvloeden die hij uitvoert.
Een vorm van rap gericht op het chartmuziek-kopende publiek en vaak acceptatie in de mainstream findend, laat pop-rap veel van de hard-hittende teksten en scherpte van de meeste rapmuziek achter voor opgedane ritmes en lichtere lyrische inhoud. Pop-rap tracks zijn doorgaans erg vange en memoreerbaar. Vroegere voorbeelden zijn artiesten als Will Smith en M.C. Hammer, terwijl in de 21e eeuw rappers als P. Diddy en Ja Rule als pop-rap producenten beschouwd kunnen worden.
Bijna een polaire tegenhanger van pop-rap, benadrukt hardcore rap een agressieve houding van de artiest, en de lyrische inhoud is doorgaans expliciet, humoristisch en bedreigend. Muzikaal kiest hardcore rap voor harde beats en veel sampling, en de stijl heeft een erg gritty, urbane sfeer. Ontstaan in de late jaren 80, is hardcore rap sindsdien opgestegen tot wereldwijde aandacht dankzij artiesten als Ice-T, de Wu Tang Clan en de Notorious B.I.G.
Een stijl die heel vergelijkbaar is met hardcore rap, gangsta rap kent veel overlap met het bovengenoemde subgenre. Nog edger en misschien nog lawaaieriger dan hardcore rap, bevat gangsta rap meestal expliciete en scheldende teksten die harde stedelijke omgevingen schilderen bevolkt door criminelen, gangleden en druggebruikers.
Een mengsel van de ritmes die over andere rap-subgenres heen gaan en de samples van jazmuziek, jazz rap heeft zijn oorsprong in de hardcore rap-scène, en kreeg prominentie aan het einde van de jaren 80. Door de expliciete teksten en bedreigende vibe van hardcore rap te verwijderen, kent jazz rap gemeenschapsgerichte boodschappen, en neigt tot een meer ontspannen stemming. Een ander veelvoorkomend thema in jazz rap's lyrische inhoud zijn ideeën van Afrocentrische vooruitgang. Artiesten zijn A Tribe Called Quest en Guru.
Geïnspireerd door de spanningen en problemen geassocieerd met stedelijke omgevingen zoals ghettos in het Amerika van de jaren 80, keken sommige rappers uit naar het uiten van hun frustraties en gedachten over socio-politieke onderwerpen via hun muziek. Teksten dekken onderwerpen als gangs en drugsproblemen, artiesten zijn Public Enemy en de Poor Righteous Teachers.
Deze rapstijl is precies wat de titel suggereert: het fusieert de titanische riffs van metal met de sampling en vocale afgifte van rap. Misschien het meest populair in de jaren 90, kent rap-metal zowel collaboraties tussen gevestigde rap- en metalartiesten, zoals het partnerschap tussen Public Enemy en Anthrax, als artiesten wier muziek de twee stijles mengt, zoals Rage Against The Machine, die gefront worden door een rapper maar verder een metalband zijn.