Ondanks de reputatie als onbeschaafde muziek, is heavy metal technisch gezien vrij geavanceerd. Virtuoze heavy metal-gitaristen als Marty Friedman, "Dimebag" Darrel Abbott en Yngwie Malmsteen zijn buitengewoon bekwaam en beheersen diverse stijlen. Een goed heavy metal-solo kenmerkt zich door een mengeling van snelheid, melodie en technisch flair. De gamma gitaartechnieken in heavy metal is erg breed, maar er zijn een aantal klassieke technieken die sterk met het genre geassocieerd worden.
Eddie Van Halen wordt het verdienst toegeschreven deze techniek te hebben gepopulariseerd. In plaats van de snaar te plukken met de plectrum, tik je met de eerste of tweede vinger van je rechterhand tegen de snaar op het griffelbord. De druk van de tik creëert een noot. Door je linkerhandvingers op dezelfde snaar te hameren, creëer je een snelle notenreeks. De gitaarsolo aan het begin van "Hot for Teacher" van Van Halen bevat een prominente toepassing van two-handed tapping. Randy Rhoads' solo in "Crazy Train" van Ozzy Osbourne gebruikt de techniek eveneens.
In plaats van noten afzonderlijk te plukken, sleur je je plectrum over de snaren heen terwijl je met je linkerhand greep. Deze techniek is uitdagend en vereist nauwkeurige timing. Omdat het plectrum in één richting beweegt, lijken de snaarwisselingen naadloos. De tweede helft van de solo in "Get the Funk Out" van Extreme wordt gekenmerkt door een reeks majeure arpeggio sweeps.
String bending laat je de toonhoogte van een noot verhogen zonder van bund te wisselen. Door je greepvinger omhoog te duwen, verhoog je de spanning van de snaar. De wortels van string bending liggen in de blues, maar de techniek is populair in rock, pop en heavy metal. Er zijn meerdere soorten string bend-technieken, waaronder double-stop bends, waarbij je twee snaren aanslaat en er één buigt zodat de harmonie verandert naarmate de toonhoogte van de gebogen snaar stijgt. Unison bends zijn vergelijkbaar, maar de vaste noot heeft dezelfde toonhoogte als de noot naar toe je buigt.
Dit omvat het vasthouden van je plectrum op een manier dat je duim contact maakt met de snaar tijdens het plukken. Het extra contact creëert een harmonische omdat de snaar trilt en direct daarna wordt aangeraakt. De harmonische creëert een karakteristieke "kwikende" klank. Zakk Wylde van Black Label Society voegt deze techniek vaak toe aan zijn solo's.
Met een nog ringende pinch harmonic, druk je de snaar naar beneden met de tremolo-arm. De snel dalende toonhoogte van de kwikende harmonische benadert een duikgeluid – vandaar de naam. De overleden "Dimebag" Darrel Abbott van Pantera en Damage Plan gebruikte deze techniek in veel van zijn solo's, met name aan het eind van de solo in het Pantera-nummer "Walk".