Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekgenres

Muziekkenmerken uit de Romantische Periode

Wanneer velen aan klassieke muziek denken, refereren ze eigenlijk naar muziek uit diverse tijdperken, elk met een unieke stijl en vorm. De Romantische periode bestond de 19e eeuw en was een heel overgangstijdperk: componisten aan het begin van de eeuw waren nog zwaar beïnvloed door de Klassieke stijl. Aan het einde van de eeuw experimenteerden componisten met impressionisme en modernisme.

Expansie

Op sommige manieren was muziek uit de Romantische periode een expansie van wat er in eerdere eeuwen gebeurde, als de Klassieke en Barokperiode. De Klassieke periode werd gestuurd door structuur, en componisten van de Romantische periode begonnen de "regels" die de muziek in de Klassieke periode regeerden, te buigen of te breken. Veel Romantische componisten, zoals Mendelssohn, Brahms en Schubert, volgden een meer Klassieke stijl, terwijl andere, zoals Berlioz en Wagner, de grenzen verlegden. Het romantisme werd verder gedreven door impressionistische componisten als Debussy.

Tonaliteit

De Klassieke periode gebruikte een rigide tonale structuur. Componisten in de Romantische periode begonnen af te wijken van deze rigiditeit en gebruikten meer verminderde en half-verminderde septimen, Neapolitaanse sexten en overstijgende triaden. Wat in de Klassieke periode als dissonant galt, werd in de Romantische periode meer consonant. Componisten gebruikten meer chromaticisme en moduleerden naar toonsoorten die niet verwant waren aan de tonica, waardoor de tonaliteit zelf begon te kruipen.

Vorm en Stijl

Romantische componisten gebruikten traditionele stijlen en voegden zelfs oudere elementen uit de Barokperiode toe, zoals polyphonie; ze voelden zich echter niet gebonden om de vorm te handhaven en maakten delen langer. Technieken als l'idée fixe en leitmotiv werden populair. Muziek in de Romantische periode werd ook meer programmatisch. Muziek werd nationalistisch door componisten volksmuziekstijlen en -vormen uit hun vaderland te gebruiken, en muziek was meer persoonlijk. Veel nieuwe vormen ontstonden in de Romantische periode, waaronder de toondichting, liederencyclus, nocturne, impromptu, intermezzo en polonaise.

Vrijheid van Expressie

Vrijheid van stijl en expressie was in de Romantische periode meer evident dan in de Klassieke periode. Melodieën worden meer losgekoppeld en kregen een groter bereik. Ritmes werden complexer, en componisten gebruikten meer syncope – wisselende maten en complexe maten. Muziek had ook meer thematisch materiaal. Componisten voelden zich vrij om de regels van vorm, harmonie en melodie te breken.

Muziekgenres

Related Categories