Een symfonie is een muzikale compositie uitgevoerd door een orkest (strijkers, houtblazers, koper, slagwerk). Meestal drie of vier bewegingen, elk vrij of volgend een standaardvorm (zoals sonata-allegro). Luisteren naar een symfonie betekent: naar verschillende orkestsecties luisteren, vormen herkennen, en vaak herhaald luisteren.
Luister de symfonie volledig (of per beweging). Sluit je ogen als je wilt. Doen niets anders dan luisteren.
Luister opnieuw. Tijdens en na afloop: noteer opmerkingen, ideeën, waarnemingen.
Identificeer hoofdthema's en melodieën. Dit dwingt je om naar het hele orkest te luisteren: niet één sectie speelt altijd de melodie. Bepaal ook welke secties harmonische functies vervullen. De melodie is de enkele noot die je kunt zingen, meestal wat bijblijft. Harmonieën ondersteunen de melodie. Noteer wat je observeert. Instrumenten die de melodie spelen helpen de toon en karakter te vatten.
Identificeer de structuur. De geplande organisatie die de compositie eenheid geeft. Wil je specifieke vormen benoemen? Onderzoek vormen als sonata-allegro of fuga. Sonata-allegro: begint met hoofdidee (A-sectie), gevolgd door B-sectie (ontwikkeling), eindigt met herhaling van A (vaak met aanpassingen). Noteer opmerkingen over structuur. Vorm herkennen helpt begrijpen wat de componist wilde communiceren.
Luister nogmaals en observeer gedachten en gevoelens. Vraag je af wat de componist bedoelde of aan de luisteraar wilde doorgeven.