Alap is een vorm van muzikale improvisatie in de klassieke muziek van India. Voor sommigen kaum een warming-up, voor anderen een zelfstandige optredens die vaardigheid en diepe expressie toont.
De macrostructuur van een instrumentaal Alap bestaat uit drie hoofddelen: Alap, Jod en Jhala. Elk heeft eigen muzikale kenmerken en vloeit naadloos over in het volgende.
Het eerste deel introduceert de raga, een modale formule die het werk kenmerkt. Ritme is vrij, zonder regelmatige puls. De uitvoerder introduceert belangrijke noten/frases van de raga in laag-middel register, breidt bereik geleidelijk uit en voegt versieringen toe.
Hier ontwikkelt de uitvoerder de raga verder, maar met een duidelijk ritmisch patroon. De muziek gaat sneller: eerst matig tempo, dan sneller, en de muzikale emotie neemt toe.
Het laatste deel is kort, gekenmerkt by een plotselinge ontspanning van de ritmische spanning uit de Jod. Er kunnen beknopte herhalingen zijn van de vrije muziek van het begin, maar de Jhala eindigt meestal abrupt.
Twee cruciale componenten: drone en solopart. Sommige instrumenten (sitar, vina) laten één muzikant beide spelen. Voor fluit, viool of andere instrumenten die geen drone produceren, is een tweede muzikant nodig (bijv. tambura).