De meeste mensen hebben wel eens van New Age-muziek gehoord. De kans is groot dat een persoon eigenlijk al New Age-muziek heeft gehoord. Ze realiseren het zich misschien niet. Inderdaad, een van de moeilijke dingen aan het categoriseren van muziek is dat verschillende mensen de grenzen op verschillende plekken leggen. Dus, hoewel er muziek is die waarschijnlijk op de lijsten van de meeste experts van New Age-klanken zou staan, zijn er andere voorbeelden die door de ene persoon worden meegenomen en door de volgende niet.
De New Age-stroom in de muziek dook op (tenminste wat de naam en publieke bekendheid betreft) in de jaren '80. Het is echter een veilig argument dat, afhankelijk van ieders definitie en parameters van wat wel en wat niet New Age-muziek is, er al voor de jaren '80 artiesten waren die muziek maakten die in de categorie zou passen. New Age kreeg negatieve connotaties nog voordat het decennium voorbij was, wat leidde tot een afname in de hoeveelheid muziek die als zodanig gelabeld werd.
Het doel van het genre was om een kalme en vredige toevlucht van klank te creëren. Op veel manieren was New Age-muziek verbonden met de interesse van de New Age-beweging in meditatie en andere vormen van innerlijke reflectie. Naast dat punt is het moeilijk om te generaliseren over New Age-muziek. Sommige artiesten produceerden klanken die tamelijk saai en monolithisch waren, terwijl anderen rijke en gevarieerde klanktapijten produceerden. Zowel akoestische als elektronische voorbeelden bestaan, en de muziek kan in de buurt van rock, jazz, folk of klassiek liggen.
Er zijn een aantal typen muziek die onder de noemer New Age vallen. Sommige hiervan zijn verbonden met, en zijn eigenlijk afsplitsingen van, andere muziekstijlen. Neo-klassiek is er een. Elektronische progressieve rock is een andere. Kamermuziek-jazz, space (soort van afsplitsing van space rock) en Keltische New Age zijn er nog een paar. Hoewel er nog steeds muziek wordt uitgebracht als New Age, zou veel van wat in de jaren '80 New Age-muziek werd genoemd, nu "ambient" worden genoemd.
Bepaalde muzikanten zijn verbonden met de New Age-stijl van muziek, met de meeste (of alle) van hun muzikale output die stevig binnen de grenzen past. Sommige van hen zijn niet zo bekend, maar er zijn velen die een mate van faam bereikten. Enya (en haar groep Clannad) zou in die groep worden ingedeeld. Vangelis, Enigma, Yanni en Jim Brickman vertegenwoordigen allemaal verschillende hoeken van New Age-muziek. Mannheim Steamroller, het bekendst voor haar feestmuziek, past in de New Age-categorie.
Verschillende muzikanten deden tenminste één of twee New Age-albums ondanks dat ze in (en beter bekend waren voor) een ander genre begonnen. Jon Anderson, Rick Wakeman en Steve Howe, allemaal alumni van de progressieve rockgroep Yes, passen in die groep. Muzikanten die het bekendst zijn voor hun werk in jazz (en progressieve rock) die ook in New Age-muziek dookden, zijn Larry Fast, Jean Michel Jarre en Steve Hillage.