Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekgenres

De geschiedenis van klassieke jazz

Een populaire vorm van Amerikaanse muziek, jazz was de muziek van het volk, aangenomen voor dansen en zingen. De impact van jazz op de Amerikaanse cultuur is wijdverspreid. Volgens Scholastic stimuleerde jazz de uitvinding van de moderne drumset, en is zelfs verantwoordelijk voor veelgebruikte slangwoorden als "cool" en "hip". Maar jazz is ook een essentieel onderdeel van de Amerikaanse identiteit geworden. Geboren uit de blues in New Orleans, Louisiana, is jazz nu overal te vinden: van concertzalen tot bruine kroegen en populaire radio.

Gegrondvest in de blues

Volgens Scholastic ligt de basis van jazz in de blues. Bluesmuziek ontstond in de 19e eeuw in het Zuiden en ontwikkelde zich uit Afro-Amerikaanse hymnes en werkliederen. Rond 1900 was blues een integraal onderdeel van de Zuidelijke cultuur. New Orleans steeg snel op als muzikaal hotspot, en de populariteit van kerkmuziek, ragtime, Afrikaanse invloeden en de blues smolten tot een melting-pot-stijl die snel als jazz bekend werd.

Improvisatie en jazz

Improvisatie was een van de sleutelfactoren die jazz van andere genres scheidde. Volgens MeltingPot.FortuneCity.com waren de vroegste vormen Dixieland en Chicago-jazz, en zij perfektioneerden de kunst van improvisatie. Aanvankelijk was jazz een verzameling geïmproviseerde solo's allemaal tegelijkertijd. In 1901 introduceerde Louis Armstrong, een van de populairste jazztrompetisten ooit, het idee dat muzikanten om beurt improviseerden. Dit idee ontwikkelde zich tot de moderne instrumentale solo.

De jaren '30

Midden jaren '30 had de swing-ära Amerika in zijn greep. Swingmuzieks opwekkende ritmes en dansbeats booden een ontvluchting voor de grote depressie, en jazzleiders als Count Basie, Duke Ellington, Fletcher Henderson en Benny Goodman vouwen de big-band-stijl van swing in met jazz, creërend supergrote jazz-dansbands en orkesten.

De jaren '40

Volgens MeltingPot.FortuneCity.com steeg bebop-jazz in de jaren '40 tot de voorgrond van de jazzbeweging. Bebop was jazz voor jazzzers. Sneller, met complexere harmonieën, melodieën en gesyncopeerde ritmes. Te complex voor dansen, was bebop intellectuele muziek voor een publiek om intens naar te luisteren. De bebop-klank werd uitgevonden door Dizzy Gillespie, Thelonious Monk en Charlie Parker, die elkaar in 1937 in New York ontmoetten. Volgens JazzStandards.com brachten de jaren '40 ook censuur. Organisaties als ASCAP en de American Federation of Musicians vonden jazz pornografisch en met ongeschikte onderwerpen. Dit gaf aanleiding tot kleinere labels die wel nummers als "Night and Day" en "Just You And Me" wilden opnemen.

De jaren '50

Volgens JazzStandards.com zorgde de populariteit van extended-play 33-platen na WOII ervoor dat jazmuzici uitgebreide live-optredens konden opnemen, en toen platen betaalbaarder werden, vonden jazzplaten hun weg naar Amerikaanse en internationale huiskamers. De jaren '50 brachten ook een Cubaanse invloed in jazz, met Latijnse ritmes en Spaanse musicelementen gecombineerd met Amerikaanse jazz. Artisten Dizzy Gillespie en Chano Pozo, een Cubaanse muzikant, schiepen een nieuw genre Latijnse jazz genaamd CuBop, een viering van gecombineerde culturen.

Vandaag

Vandaag is jazz nog steeds extreem populair en beïnvloedt moderne rock en popmuziek. Andere vormen als easy listening jazz hebben nog steeds een sterke aanwezigheid op Amerikaanse radio. Symfonische orkesten voegen big band-jazzstukken toe aan hun vaste concertprogramma's.

Muziekgenres

Related Categories