Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekgenres

Een geschiedenis van de hip-hop-generatie

De schrijver Bakari Kitwana beschrijft de "hip-hop-generatie" als de generatie geboren tussen 1964 en 1984. Deze groep wordt onderscheiden van Generatie X, aangezien het voornamelijk verwijst naar Afro-Amerikaanse en Afrikaanse gemeenschappen. In scherpe tegenstelling tot de generatie die hen voorging, stond de hip-hop-generatie voor een nieuwe reeks uitdagingen en historische crises.

Achtergrond

De generatie die in de jaren '50 en '60 volwassen werd, was bekend als de "burgerrechtengeneratie," aangezien hun sociale activisme resulteerde in president Lyndon B. Johnson die uiteindelijk de Civil Rights Act van 1964 tekende. Segregatie en institutioneel vooroordeel waren nu verboden. Hun kinderen, de "hip-hop-generatie," ervoeren een andere reeks problemen, waaronder binnenstads-criminaliteit en de crack-epidemie.

Opkomst van hip-hop-cultuur

Vanaf de vroege jaren '70 begon DJ Clive Campbell (1955-heden) hip-hop-muziekfeestjes te organiseren in de Bronx-district van New York City. Ook bekend als DJ Kool Herc, was Campbell verantwoordelijk voor een aantal innovaties, waaronder het samplen van de drumbeat van harde funk-labels. Een andere Bronx-bewoner, Grandmaster Flash, verfijnde een techniek voor "scratchen" van platen, of het verschuiven van de plaat op de draaitafel om een duidelijke fraseering te creëren. Naast innovaties in live muziek, waren kenmerkende elementen van hip-hop graffitikunst en breakdansen.

Sociale omstandigheden

Tussen de late jaren '70 en 1980 ervoeren steden zoals New York City en Detroit een criminaliteitsgolf, met name stijgende bendegeweld. In 1980 was de crack-epidemie, die voornamelijk de dezelfde Afro-Amerikaanse gemeenschappen raakte, aan de gang op de Oostkust. Historici als Bakari Kitwana schrijven dat hip-hop een kans was voor jongeren om betrokkenheid bij bendegeweld of zware druggebruik te vermijden.

Wereldwijde verspreiding van hip-hop

Hip-hop heeft een wereldwijd publiek gevonden, met artiesten als MIA die uit Sri Lanka komen. Landen zo divers als Nigeria en Albanië hebben duidelijke hip-hop-subculturen. Harvard-universiteitshoogleraar Orlando Patterson heeft rap bestudeerd als een "culturele reactie op historische onderdrukking en racisme, een systeem voor communicatie onder zwarte gemeenschappen doorheen de Verenigde Staten." Patterson beschrijft ook hoe rap voordeel heeft getrokken van geglobaliseerde systemen van massacommunicatie.

Kritiek

De hip-hop-generatie is gekritiseerd voor wat waargenomen wordt als commercialisme ten koste van kunstenaarschap, en het aanmoedigen van geweld. Volgens een artikel in de Seattle Post Intelligencer, was de kritiek op over-gecommercialiseerde muziek met name scherp toen de hip-hop-niche van underground naar "overal te vinden, van een Burger King-reclame tot afleveringen van Blue's Clues" ging. Na het vermoorden van twee prominente rappers, Tupac en Notorious B.I.G., in een tijdspanne van zeven maanden in 1996 en 1997, was hip-hop-muziek het onderwerp van een hevige tegenreactie, vooral aangezien gangsta-rap een subgenre van hip-hop is.

Muziekgenres

Related Categories