Doo-wop is een type vocaal-gebaseerde muziek die in de jaren '40 ontwikkeld werd in Afro-Amerikaanse gemeenschappen in Amerika. Het ontstaat uit gospelzanggroepen in kerken tijdens deze tijd, en ging door om mainstream populariteit te bereiken tijdens de jaren '50 en '60. Vergeleken met rock 'n' roll, pop en R&B, is doo-wopmuzieks belangrijkste onderscheidende kenmerk vocale harmonie onder groepsleden.
Doo-wopmuziek kenmerkt een specifiek type achtergrondvocals, geleverd door leden van een muzikale groep die niet de leadsangers zijn. Een type muziek gekenmerkt door onomatopee (dat wil zeggen, klinkend als zijn naam), kan doo-wop gemakkelijk door luisteraars worden herkend die de woorden "doo-wop" letterlijk door back-up zangers horen zingen. Vaak is de baszanger in een groep belast met dit, hoewel het soms de gehele achtergrondvocals van een nummer vult.
Enkele van de meest populaire doo-wop-groepen hebben de Platters, de Coasters, de Orioles, de Cadillacs, de El Dorados en de Flamingos omvatten. "Goodnight Sweetheart Goodnight," "Earth Angel" en "It's Too Soon To Know" zijn populaire doo-wop-nummers die luisteraars vandaag de dag kunnen herkennen als ze op de radio gehoord worden.
Grote Amerikaanse steden waaronder Chicago, Los Angeles, New York en Baltimore claimen allemaal betrokkenheid bij de oorsprong van doo-wopmuziek, volgens de website AllDooWop.com. De eerste doo-wop-groepen waren allemaal a cappella (enkel vocalisten), wat hen toestond om bijna overal te oefenen. Stadsstraathoeken waren populaire plekken voor groepen om te oefenen en te proberen bekendheid te krijgen.
De oorsprong van de eigenlijke term "doo-wop" en een verklaring van wie of welke groep dit genre noemde, is onbekend. Een gerucht bestaat dat een Californiase radiodiscjockey genaamd Gus Gossert de term in de vroege jaren '70 bedacht heeft, maar Gossert zelf weerlegt deze claim, met de opmerking dat de term al lang voor zijn ambt als DJ bestond.
Doo-wopmuziek heeft bewegingen in de Italiaans-Amerikaanse gemeenschap geïnspireerd, wat tot Italiaans-Amerikaanse doo-wop-groepen leidde zoals The Capris, die "A Teenager in Love" zongen, en ook Frankie Valli and The Four Seasons. Doo-wops invloed is ook te zien in veel rock- en zielgroepen uit de jaren '60, waaronder The Miracles en vrouwelijke groepen zoals The Supremes en de Chantels. De invloed heeft ook generaties gespand, wat heroplevingen inspireerde zoals Billy Joel's hit uit 1983, "The Longest Time."