Ghana heeft een menigte van festiviteiten en vieringen waar traditionele zangen en dansen erg belangrijk zijn. Ghana heeft veel verschillende etnische groepen, stammen en gemeenschappen, elk met hun eigen unieke stijl en kenmerkende instrumenten. Trommen is een sleutelelement van Ghanese muziek; echter, snaar- en blasinstrumenten zijn ook belangrijk, met name in de zuidelijke regio's.
Ghana heeft veel verschillende stammen en etniciteiten, die elk hun eigen vorm van muziek hebben. Vanwege de ligging in West-Afrika is het land de thuisbasis van veel culturen, wat verder bijdraagt aan de rijke muzikale geschiedenis. Hedendaagse festivals, begrafenissen en culturele evenementen hebben vaak traditionele Ghanese muziek.
Spelers improviseren vaak melodieën, en ritmes zijn complex vergeleken met Westerse muziek. Typisch zijn gesyncopeerde trommelklanken en polyrithmes, waarbij verschillende ritmes tegelijkertijd plaatsvinden.
In het zuiden van Ghana zijn de predominante genres van traditionele muziek afkomstig van de Akan, Ga en Ewe volkeren, en ze hebben verder sub-genres binnen deze. De Ewe en Foh etnische groepen voeren Agbekor muziek uit. Het heeft meerdere percussieve patronen en daardoor een complex ritme. Agbekor muziek was ooit voor optredens in de strijd, maar hedendaagse culturele presentaties tonen deze muziek. De Ga volkeren hebben Kpanlogo ontstaan, maar het is door het hele land populair geworden. De Ewe volkeren hebben hun eigen muziek van dezelfde naam.
In het noorden heerst gyil volksmuziek, evenals veel andere genres die bij de verschillende stammen horen, zoals de Dagomba en Fulani volkeren. Ze hebben een grotere nadruk op snaar- en blasinstrumenten dan in het zuiden.
De modernere 'highlife' stijl van muziek is een mengeling van traditionele en Westerse muziek. Dit is de bekendste vorm van muziek in Ghana.
Uurglasvormige sprekende trommen zijn typisch voor noordelijk Ghana, waar sprekende tromensembles gebruikelijk zijn. Vioollen en luiten zijn ook populair in deze regio. De gyil, een soort xylofoon, en de muzikale boog, meestal een boog voor bogenschieten gebruikt voor muziek, zijn ook gebruikelijk in het noorden.
Verschillende trommen en rammelaars zijn typisch voor zuidelijke muziek, evenals een 'seprewa', een harp met 6 tot 10 snaren, en een 'kidi', een 60 cm hoge trom. Andere instrumenten zijn de Gankoguis, of dubbele bellen die met stokken bespeeld worden, en hoge gongs genaamd atoke.
Het is traditioneel om muziek uit te voeren bij begrafenissen, die een aantal dagen duren. Terwijl de nummers die op de eerste dag van rouw worden gespeeld langzaam en treurig zijn en voornamelijk uit percussion bestaan, is de muziek op de tweede dag vaak levendiger, met de bedoeling de voortzetting van het leven te benadrukken. Godsdienstige festivals zijn ook zeer muzikale aangelegenheden; de Fanti volkeren hebben zelfs christelijke psalmen in hun eigen taal vertaald en Ghanese instrumenten geïncorporeerd, wat resulteerde in een nieuw genre genaamd 'abibindwom'.