De muziek in de jaren 80 zag de kometenhafte opkomst van popgiganten, een hoop eenhitswonders en een aantal comebacks – net als elk ander decennium. Maar in tegenstelling tot eerdere decennia van opgenomen muziek, was de verscheidenheid aan muziek die populariteit genoot, groter dan ooit. Dat was grotendeels te danken aan een verschuiving in de popcultuur die de invloed van strenge radioformaten verminderde en meer mensen blootstelde aan meer soorten muziek.
Punkrock en zijn anti-overheids/anti-establishment beweging in de jaren 70 maakte plaats voor synthesizer-gestuurde New Wave en 'synthpop' in de vroege 80's. De elektronica-zware dansmuziek, gepopulariseerd door bands als Devo, Pet Shop Boys en Flock of Seagulls, was het dominante popsound voor het begin van het decennium.
Rockmuziek bestond in de 80's nog steeds primair uit twee gitaars, bas en drums, maar het uiterlijk en de attitude varieerden genoeg om nieuwe termen te creëren. Bands als Poison adopteerden wilde 'grote' haar, spandex en mascara en werden 'glamrock' genoemd. Andere bands als Metallica, Megadeth en Slayer hadden een serieuzere attitude, kleedden zich meestal in zwart, en werden 'headbangers' genoemd. Melodieuze arenarock verdween niet; hitbands uit de 70's als Aerosmith maakten in de 80's een comeback.
Kenny Rogers, Dolly Parton, Willie Nelson en andere country-artiesten genoten in de 70's crossover-succes, wat doorging tot midden de 80's tot popradio de gepolijste geluid verwarf. De tweede helft van de 80's zag het opkomen van 'new country' dat vaak Rockelementen combineerde met traditionele countrysongstructuren. Clint Black, The Judds en vooral Garth Brooks waren sleutelfiguren in deze trend.
Hiphop en rap begonnen de 80's als voornamelijk feestmuziek, maar evolveerden naar wat rapper Chuck D. van Public Enemy een soort 'CNN voor de ghetto' noemde. De eerste grote golf was muzikaal: Run-DMC brak door op rockradio met een rapversie van Aerosmith's 'Walk This Way'. Hun populariteit maakte dat publiek andere rap zocht, wat leidde tot meer sociaal bewuste (en meestal controversiële) acts als Ice-T, Public Enemy en N.W.A. Aan het einde van het decennium bededen rap en hiphop artiesten thema's van politiek tot comedy.
Misschien heeft geen enkel element de populaire muziek en trends in de 80's meer gedreven dan MTV (Music Television). Het startte in augustus 1981 op toen nog nieuwe kabeltelevisie en speelde 24 uur per dag korte optredensfilms van artiesten. Via MTV kregen publieken die gewend waren aan één soort muziek te horen (en zien) veel meer te horen. MTV kreeg kritiek om acts aan te moedigen uiterlijk boven muziek te stellen, maar artiesten die het visuele medium beheerstegen, stegen sneller in populariteit dan ooit via radio alleen. Voorlopers waren Madonna, Duran Duran en bovenal Michael Jackson.