Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekgenres

Het verschil tussen klassieke en jazzmuziek

Er zijn meerdere verschillen die jazz van klassieke muziek scheiden, waaronder de keuze van instrumenten, de muziekstijl en hoe de muziek wordt gespeeld. Hoewel de twee genres sommige instrumenten delen, onthullen de manier waarop de instrumenten worden bespeeld en gepresenteerd de duidelijke aard van de twee muzikale vormen.

Improvisatie

Een basiselement dat jazz van klassieke muziek scheidt is improvisatie. Dit element is een creatieproces dat de jazzmusicus in staat stelt om spontaan te zijn door muziek te maken tijdens de uitvoering. Klassieke muzikanten spelen meestal de noten precies zo als opgeschreven door een componist, hoewel in het verleden grote figuren als Mozart en Beethoven bekend waren om hun improvisatievaardigheden.

Ritme

De manier waarop ritmes worden uitgevoerd is een ander basiselement dat de twee stijlen scheidt. Hoewel beide genres gebaseerd zijn op een regelmatige beat, worden verschillende tellen benadrukt. Klassieke muziek benadrukt doorgaans de eerste teller van elke maat, terwijl jazz de tweede teller benadrukt en ritme flexibeler behandelt, wat het bekende 'swing'-effect creëert. Deze spanning tussen de tellen in jazz heet syncopatie, een eigenschap die terug te voeren is op een van de grote voorlopers van jazz: ragtime. Ragtime zelf wordt soms gecategoriseerd als klassieke muziek omdat het meestal als geschreven wordt uitgevoerd door componisten als Scott Joplin. Extreem complexe ritmische effecten in klassieke muziek zijn bereikt door innovators als Stravinsky en Messiaen.

Instrumenten

Jazmuziek kenmerkt zich vaak door een combinatie van koper, houtblazers en percussie. Grote jazzbands (big bands) steunen zwaar op koper, met name saxofoons, die zelden door klassieke componisten worden gebruikt, en de contrabas in jazz wordt meestal gepikt (pizzicato) in plaats van gebogen (arco) zoals typisch in klassieke muziek. Klassieke orkesten bevatten houtblazers, koper, percussie maar ook gebogen snaarinstrumenten zoals viool, altviool en cello, die zelden in jazz voorkomen. Een klassiek orkest telt meestal 50 tot 100 muzikanten. Een piano-trio in jazz bestaat uit piano, contrabas en drums; in klassieke muziek uit piano, viool en cello. De piano is een centraal instrument in beide genres.

Jazmuzikanten spelen hun instrumenten ook anders dan klassieke muzikanten, soms met glijnoten (slurs) en 'vuile' klanken die toonkleuren creëren die men zelden in klassieke muziek hoort. Componist George Gershwin, beïnvloed door vroege jazz, schreef een beroemde klarinet-glissando aan het begin van zijn Rhapsody in Blue die de 'vuile' jazzklank naboots.

Omgeving

Historisch speelden jazzmuzikanten meestal in informele locaties als nachtclubs, hotels of gespecialiseerde jazzclubs. Klassieke muzikanten speelden in meer formelle settings als concerthallen of amphitheaters. Met de tijd heeft jazz zich ook in concerthallen en meer formelle settings begeven. De beroemde jazzklarinetist Benny Goodman speelde al in 1938 in Carnegie Hall. Vandaag wordt jazz, net als klassieke muziek, in universiteiten en conservatoria geleerd en door velen als 'ernstige muziek' beschouwd.

Geschiedenis

Klassieke muziek traceert zijn wortels terug tot de 11e eeuw, tot Gregoriaanse chorales en plainsong die zich ontwikkelden van monodisch (één melodielijn) tot organum (twee of drie lijnen die simultaan maar onafhankelijk bewogen, harmonie naar voren brengend). Vanaf de 15e eeuw begonnen componisten koormuziek te schrijven en instrumentale composities toe te voegen. Sinds de Renaissance wordt de geschiedenis van klassieke musica meestal verdeeld in barok, klassiek, romantisch, modern en post-modern. New Orleans is waar jazz in de late 19e eeuw ontstond, geschapen voornamelijk door nakomelingen van bevrijde Afrikaanse slaven. Jazz evolueerde uit dixieland, ragtime, blues, marsen en andere invloeden, inclusief klassieke muziek. De belangrijkste historische periodes zijn swing, bebop en post-bop.

Muziekgenres

Related Categories