Arts >> Kunst en entertainment >  >> Muziek >> Muziekgenres

Geschiedenis Van Jazz

Jazz is een muziekgenre dat in de Verenigde Staten in de early 20e eeuw ontstond. Blue notes, 'call-and-response' patronen, improvisatie en polyrithmen zijn enkele van de belangrijkste kenmerken. Europese muzikale invloeden zitten er ook in. Sommen verwijzen naar jazz als 'Amerika's klassieke muziek'.

Waarom 'Jazz'?

De oorsprong van het woord 'jazz' is onduidelijk. Sommen verbinden het met een slangterm gerelateerd aan seks of romantiek, terwijl anderen beweren dat het zijn oorsprong vindt in de werken van Engelse schrijvers Geoffrey Chaucer (1343 tot 1400) en William Shakespeare (1564 tot 1616).

Oorsprong: 1700s En Vroege 1900s

Jazmuziek kan zijn oorsprong terugverfolgen tot de 1700s, toen slaven 'call-and-response' liederen zongen tijdens het werken in velden en 'Negro spirituals' in de kerk. Ook introduceerden Europese immigranten uit Ierland, Duitsland en Frankrijk hun muzikale tradities zoals de jig, wals en quadrille, respectievelijk. De zwarte Amerikaanse componist Scott Joplin (1868 tot 1917) smolt deze varianten tot het muzikale genre 'ragtime'.

Joplin's stijl ving aan in New Orleans, waar mensen van verschillende rassen en achtergronden samenkwamen. Daar werd ragtime nog een ingrediënt in de muzikale 'smelting pot'. Gemengd met blues, marsmuziek en andere stijlen, werd een volledig nieuw genre gevormd: jazz.

Jaren '20 En '30

In de jaren '20 begon jazz zich uit te breiden buiten New Orleans. Zwarte Amerikanen migreerden naar grote noordelijke steden zoals Chicago en New York voor een beter leven, en namen hun musik mee. Met de introductie van radio en danszalen, groeide jazz in populariteit, met jongeren die luisterden en dansten op de muziek als teken van rebellie tegen de relatief oude gezindheid van hun ouders. Swingmuziek, een meer dansbare vorm van jazz gekenmerkt door big bands, ontwikkelde zich in de vroege jaren '30, met enkele van de belangrijkste voorstanders Count Basie (1904 tot 1984) en Benny Goodman (1909 tot 1986).

Jaren '40 En '50

Jazz ervoerde een dip in de jaren '40, toen jazmuzikanten gedwongen werden om in de Tweede Wereldoorlog te vechten. In de jaren '50 begonnen TV en rock 'n' roll jazz te verdringen als grote entertainmentbron. Echter, innovatie in jazz ging door. Een snelle vorm van jazz genaamd bebop ontstond in de vroege jaren '40, wier bekende praktizijnen pianist Thelonious Monk (1917 tot 1982), saxophonist Charlie Parker (1920 tot 1955) en trompetist Dizzy Gillespie (1917 tot 1993) waren. Ook orkestleider Duke Ellington (1900 tot 1974) en trompetist/zanger Louis Armstrong (1900 tot 1971) waren arguably op hun piek op dat moment.

Jaren '60 Tot Heden

In de jaren '60 had jazz zijn beste dagen in termen van populariteit gezien. Echter, jazz bleef levendig doordat het uit veel distincte stijlen van de dag trok. Jazzfusie – een hybride van rock, funk en R&B – ontwikkelde zich in de late jaren '60 en bloeide in de jaren '70. Acid jazz (een mengeling van jazz, funk en hip hop) en smooth jazz (R&B, funk en pop) hebben hun oorsprong in de jaren '90, en er was een korte swingheropleving in de laatste helft van dat decennium. Grote figuren van het genre stonden uit na de jaren '50, variërend van John Coltrane (1926 tot 1967) en Miles Davis (1926 tot 1991) tot Grover Washington Jr. (1943 tot 1999) en Wynton Marsalis (geboren in 1961).

Muziekgenres

Related Categories