Calypso is een invloedrijk genre van muziek dat oorsprong vindt in de Caraïbische eilanden Trinidad en Tobago. Het verbindt besmettingskrachtige tropische ritmes met call-and-response teksten die vaak over politiek en sociale onrecht spreken. Met wortels in West-Afrikaanse protestliederen en Franse troubadour-ballades, werd Calypso zijn eigen unieke stijl door het bijzondere sociale klimaat waarin het zich ontwikkelde. Over de afgelopen eeuw heeft Calypso tientallen andere genres sterk beïnvloed, inclusief jazz, reggae en soca.
Calypso ontwikkelde zich midden in de harde omstandigheden van koloniale slavernij in de 19e eeuw. Verboden om met elkaar te communiceren tijdens gruwelijke uren van plantage-arbeid, speelden slaven muziek samen om solidairheid te bereiken en hun strenge Europese meesters, voornamelijk Franse en Spaanse immigranten, te spotten. Verschillende muzikale tradities droegen bij aan de ontwikkeling van hun bijzondere stijl van slavennummer, inclusief West-Afrikaanse kaiso en quesh, een lang vergeten stijl van Franse kerstmuziek. Calypso-nummers werden vaak gezongen in het Frans-Creoolse dialect "patois" en waren populair tijdens Carnavals tijd.
Terwijl traditionele Calypso als dans- en feestmuziek beschouwd wordt, ligt de focus echt op het nummer en de tekens. Calypso wordt gezongen in een call-and-response patroon dat een solozanger genaamd een "calypsonian" de groep betrekt. Een van Calypso's definerende kenmerken, de call-and-response komt direct uit Afrikaanse muzikale tradities. Typische instrumenten omvatten gitaar, banjo, steel drum en diverse percussie-instrumenten, allen in overeenstemming met Calypso's volksmuziek-erfgoed. Calypso is hoogst melodisch en relatief simpel ritmisch.
Calypso-teksten hebben doorgaans een scherpe satirische toon die voortkomt uit Calypso's oorspronkelijke rol als de muziek die slaven zouden gebruiken om gelijk te komen met hun wrede meesters. Natuurlijk waren de kritieken in deze tekens verhuld in ironie en humor, een traditie die in Calypso muziek vandaag voortduurt. Calypso-teksten zijn vaak politiek van aard en bevatten een of andere vorm van maatschappelijke commentaar. Een klassiek Calypso-nummer, Lord Invader's "Rum and Coca Cola" adresseert de onschickelijke cultuur van prostitutie die zich ontwikkelde om de Amerikaanse militairbases in Trinidad tijdens de jaren '40.
Hoewel het nooit de status van wereldwijde hype bereikte, getuigde Calypso een stijging in populariteit tijdens de eerste helft van de 20e eeuw. Sleutelfiguren in de beweging omvatten Lord Invader, Attila the Hun en Roaring Lion, die ook de belangrijkste Calypso-historicus was. In 1956 werd Calypso een korte internationale obsessie met Harry Belafonte's "Banana Boat Song" ("Day-O"). Het werd het eerste en enige album om meer dan een miljoen kopieën te verkopen in de gehele geschiedenis van Calypso. Mighty Sparrow voerde de traditie van Calypso fort in de late jaren '70, waarna Calypso snel afnam en uittakte in andere stijlen.
Calypso heeft een onuitwisbare stempel gedrukt op de geschiedenis van populaire muziek en blijft nieuwe generaties artiesten elk jaar beïnvloeden. De jaren '70 getuigden de ontwikkeling van soca, een uptempo en minder sociaal bewuste variatie op Calypso die zijn eigen afzonderlijke genre is geworden. Soca heeft Calypso essentieel vervangen als de populaire muziek van de Caraïben. Reggae leent ook zwaar van Calypso evenals chutney, rapso en ringbang.