Jazzzmuziek is een unieke Amerikaanse vorm die leent van diverse eerdere muzikale tradities. De oorsprong van jazz kan teruggetraceerd worden tot de 19e eeuw. Sindsdien heeft jazz zich voortdurend ontwikkeld en nieuwe elementen geïncorporeerd, terwijl het ook andere muzikale genres beïnvloedde.
Jazzzmuziek is een product van de Atlantische slavernijhandel, die Africanen in de 18e en 19e eeuw naar de Verenigde Staten bracht. Onder de culturele tradities die Afrikaanse slaven in Amerika oefenden was een vorm van Afrikaanse muziek die heel anders was dan het gevestigde Europese model. Langzaam begonnen slaven (en hun nakomelingen) Afrikaanse scales en stijlen te mengen met Europese instrumenten. Dit leidde tot de ontwikkeling van ragtime en blues voordat het geculmineerde in een nieuw genre dat jazz gedoopt werd.
De muziek die uiteindelijk jazz zou worden genoemd, ontwikkelde zich in en rond de kruisblaas van New Orleans in de vroege 20e eeuw. Deze muziek werd gekenmerkt door sterke ritmes en gebrek aan harmonie, het gebruik van bluesnoten, en een call-and-response-structuur, allen erfenis van Afrikaanse muziek. Aan deze basisstructuur voegden vroege jazmuzici Europese instrumenten toe zoals de piano, en koperen instrumenten zoals de trompet. Bekende muzikanten uit deze periode zijn Scott Joplin en Jelly Roll Morton.
In de jaren '20 trok de groeiende industriële productie in noordelijke Amerikaanse steden veel mensen uit het zuiden, die hun landbouwlevensstijl opgaf en stedelijke bewoners werd in plaatsen als Chicago. De jazzzmuziek, nog in de kinderschoenen, ging mee. De jaren '20 worden bekend als de Jazz Age met de populariteit van jazzclubs en de opkomst van bekende artiesten als Louis Armstrong, George Gershwin en Duke Ellington. Jazz werd geassocieerd met big bands die op orkesten leken, hoewel solo's een belangrijk deel bleven van de meeste jazzcomposities.
Het was misschien onvermijdelijk dat jazzzmuziek buiten de Verenigde Staten zou reizen om zijn voortgang als populaire vorm tezetten. Dit begon al in de jaren '30, toen jazz een favoriete muzikale stijl in Frankrijk werd. In Europa vouden nieuwe muzikale tradities zich met jazz. Een van de nieuwe vormen was zogenaamde gipsyjazz, gepionierd door Django Reinhardt, en een van de eerste typen jazz niet oorspronkelijk uit Amerika.
Rond de Tweede Wereldoorlog begon jazzzmuziek zich te vertakken in een reeks distincte subgenres, elk lenend de basisvorm van jazz maar iets nieuws toevoegend. Bebop kwam in de jaren '40 als een complexere vorm van jazz, meer geschikt voor de concertzaal dan de danszaal. Cool jazz, geëxemplariseerd door Miles Davis, bracht nieuwe muzikale theorieën en voegde het cruciale element improvisatie toe. Free jazz was een poging om de grenzen die de verschillende jazzvormen oplegden, te doorbreken en muzikanten meer vrijheid te geven om nieuwe technieken en compositiestructuren te verkennen. Jazz blijft vandaag evolueren, met wereldmuziek en popmuziek geïntegreerd.