Rumba is een percussieve muziekstijl met wortels in Cuba. Op veel manieren vergelijkbaar met salsa, omvat rumba een breed scala aan muzikale elementen uit Latijns-Amerikaanse muziek en is gekruist met diverse andere genres, wat verschillende 'smaken' van de rumbastijl heeft gecreëerd. Bas in een rumba-nummer bevat veel van de speeltechnieken die in andere Latijns-Amerikaanse muziektypen worden gevonden. Rambabasslijnen kunnen de ritmische dansgevoel versterken.
Gebruik natuurlijke toonversterking bij het spelen van rumba op de bas. Een goede techniek is het variëren van de plek waar je de bas snaaren plukt. Plukken dichter bij de brug geeft een scherpere toon met een treble-rand; de snaaren zijn er strakker. Spelen bij de pickups levert een rijker, diepere toon op. Plukken over het griffbord verdiept de toon nog meer. Door te wisselen van plukpositie verander je de tonaliteit die het percussieve gevoel van de rumba ondersteunt.
Speel 'walking bass'-noten tussen de benadrukte noten. Een walking basslijn bestaat uit drie of vier noten, meestal de eerste, derde en vijfde in een toonladder, gelijkmatig gespeeld om een 'loopend' effect te creëren. Door dit type lijn in combinatie met de benadrukte noten van een rumba te spelen, versterk je het dansgevoel van de tune.
Maak gebruik van syncope (scherpe afwisseling tussen spelen en niet spelen) om beweging en ruimte te creëren. Deze techniek creëert het stevige dansgevoel en de ritme van de rumba, terwijl ruimte blijft voor andere instrumenten om leadlijnen te spelen. De rol van de bas in rumba is om de band te ondersteunen. Gebruik de zijkant van je hand om een beat te klappen of noten te dempen om dit effect te bereiken.
Oefen de slap- en poptechniek. Dit wordt bereikt door de snaaren van je bas weg te trekken en ze terug te laten knallen tegen het griffbord, en door met je duim tegen de snaaren te kloppen om de slap te creëren. Deze technieken in combinatie komen vaak in rumba voor en kunnen effectief worden gebruikt mits niet overdreven.