Volksmuziek is geen enkele stijl – het is een functie. In culturen en eeuwen heen vervult het consistente, vitale rollen in menselijke gemeenschappen.
Verkörpert collectieve identiteit, waarden en gedeelde geschiedenis. De muziek is de cultuur gemaakt hoorbaar.
Protesteert tegen onrecht, geeft dissent stem, noemt de machtigen. Van Child Ballads tot Nueva Canción tot hip-hop's volkswortels.
Bewaart legenden, historische gebeurtenissen en persoonlijke verhalen in een memorabele, zingbare vorm – orale geschiedenis met melodie.
Deelnemende zang en dans versterken sociale banden. Iedereen doet mee; er is geen publiek/uitvoerder-kloof.
Overdracht van melodieën, taal, dialecten en tradities intergenerationeel. Een levend archief.
Kanaalt vreugde, verdriet, verlangen en hoop. Klaagliedjes, wiegeliedjes, werkliederen – muziek als collectieve therapie.
Mobiliseert bewegingen: burgerrechten ("We Shall Overcome"), arbeid (IWW-liederen), anti-oorlog, anti-apartheid, klimaatrechtvaardigheid.
Leert geschiedenis, geografie, ethiek en taal door zang. Kinderen leren hun cultuur door het te zingen.
Of het nu een Gales waulking song is, een Mexicaans corrido, een Malinees jeli epos, of een Appalachiaanse ballade, volksmuziek doet het werk van cultuur: onthouden, weerstaan, behoren.